Terapia ruchowa oparta na pomiarach w osiowej spondyloartropatii

Badanie wykazało, że pacjenci z osiową spondyloartropatią (axSpA) mają w porównaniu z osobami zdrowymi istotnie obniżoną siłę tułowia, ruchomość kręgosłupa i wydolność krążeniowo-oddechową. Deficyty siły były większe niż ograniczenia ruchomości, a wydolność tlenowa była obniżona głównie z powodu gorszej wydolności metabolicznej. Wyniki potwierdzają potrzebę spersonalizowanych programów ćwiczeń łączących trening siłowy, mobilności i aerobowy. Urządzenia DAVID Back Concept z powodzeniem posłużyły do obiektywnej oceny siły tułowia i ruchomości kręgosłupa, co pokazuje ich wartość w ocenie deficytów funkcjonalnych i ukierunkowaniu rehabilitacji.

Niezależne badanie naukowe przeprowadzone przez badaczy z Uniwersytetu w Gandawie i Szpitala Uniwersyteckiego w Gandawie. Artykuł streszcza opublikowane wyniki w celach informacyjnych. Nie stanowi twierdzenia klinicznego dotyczącego urządzeń DAVID i nie zastępuje porady lekarskiej.

Badanie


Cel
 Choć terapia ruchowa jest bezpieczną, skuteczną i zalecaną niefarmakologiczną metodą leczenia osiowej spondyloartropatii (axSpA), brakuje wytycznych dotyczących jej rodzaju i dawki. Niewystarczająca wiedza o zmiennych fizycznych i fizjologicznych utrudnia projektowanie skutecznych programów ćwiczeń. Dlatego celem badania była jednoczesna ocena siły tułowia, ruchomości kręgosłupa i wydolności krążeniowo-oddechowej pacjentów z axSpA.

Metody W badaniu przekrojowym 58 pacjentów z axSpA (średni wiek 40,8 roku, 50% mężczyzn, średni czas trwania objawów 10,3 roku) wykonało maksymalne testy ruchomości szyjnej i tułowia oraz izometryczne testy siły we wszystkich płaszczyznach (na urządzeniach David Back Concept), a także maksymalny test wysiłkowy sercowo-płucny na cykloergometrze (n = 25). Dane dotyczące ruchomości i siły porównano ze zdrowymi wartościami referencyjnymi. Do oceny prawidłowości użyto wartości granicznych klinicznej interpretacji testu sercowo-płucnego. Pacjentów porównano pod względem zmian radiologicznych i czasu trwania objawów.

Wyniki Zarówno siła (P ≤ 0,02), jak i ruchomość (P ≤ 0,001) były istotnie niższe u pacjentów z axSpA niż w grupie referencyjnej. Deficyty siły były porównywalne w grupie radiologicznej i nieradiologicznej (P > 0,05, z wyjątkiem wyprostu tułowia [P = 0,03]), natomiast deficyty ruchomości były większe w grupie radiologicznej (wyprost szyjny [P = 0,02] i rotacja [P = 0,01] oraz wyprost tułowia [P = 0,03] i rotacja [P = 0,03]), niezależnie od czasu trwania objawów. Podobnie czas trwania objawów wpływał na puls tlenowy (P = 0,03), względny próg beztlenowy (P = 0,02) i wydolność tlenową (P = 0,02).

Wnioski U pacjentów z axSpA w porównaniu ze zdrową grupą kontrolną siła jest bardziej upośledzona niż ruchomość. Upośledzona jest także głównie metaboliczna składowa wydolności tlenowej, co wpływa na wydolność sercowo-płucną. Wyniki wskazują, że przyszłe spersonalizowane programy ćwiczeń u pacjentów z axSpA powinny obok treningu siły i ruchomości obejmować ćwiczenia wydolnościowe.

Piśmiennictwo:
De Mits S, Willems T, Calders P, Danneels L, Varkas G, Van den Bosch F, Elewaut D, Carron P. Patient-tailored training programme on cardiorespiratory fitness, trunk strength and mobility leads to significantly better outcomes in individuals with axial spondyloarthritis. RMD Open, grudzień 2025. PMID: 41475840. DOI: 10.1136/rmdopen-2025-006039 · PubMed

Informacja przeznaczona wyłącznie dla profesjonalistów medycznych.