Blog | | Bastiaan Meijer

Op metingen gebaseerde oefentherapie bij axiale spondyloartritis

Deze studie toonde aan dat patiënten met axiale spondyloartritis (axSpA) significante beperkingen hebben in rompkracht, wervelkolommobiliteit en cardiorespiratoire fitheid in vergelijking met gezonde personen. De krachttekorten waren groter dan de mobiliteitsbeperkingen, terwijl de aerobe capaciteit vooral werd beïnvloed door een verminderde metabole fitheid. De bevindingen onderstrepen de noodzaak van gepersonaliseerde oefenprogramma’s die kracht-, mobiliteits- en aerobe training combineren. De DAVID Back Concept werd met succes gebruikt om rompkracht en wervelkolommobiliteit objectief te meten, wat de waarde ervan laat zien bij het beoordelen van functionele tekorten en het sturen van gerichte revalidatie.

Een onafhankelijke academische studie, uitgevoerd door onderzoekers van de Universiteit Gent en het Universitair Ziekenhuis Gent. Dit artikel vat gepubliceerde bevindingen samen ter algemene informatie. Het is geen klinische claim over DAVID-apparatuur en geen vervanging voor professioneel medisch advies.

Onderzoek

Doel Hoewel oefentherapie veilig en effectief is en wordt aanbevolen als niet-medicamenteuze behandeling van axiale spondyloartritis (axSpA), ontbreken er richtlijnen over type en dosering. Onvoldoende kennis over fysieke en fysiologische variabelen maakt het ontwerpen van effectieve oefenprogramma’s lastig. Het doel van deze studie was daarom om rompkracht, wervelkolommobiliteit en cardiorespiratoire fitheid van patiënten met axSpA gelijktijdig te beoordelen.

Methoden In een cross-sectionele studie voerden 58 patiënten met axSpA (gemiddelde leeftijd 40,8 jaar, 50% man, gemiddelde symptoomduur 10,3 jaar) maximale mobiliteitstesten van nek en romp en isometrische krachttesten in alle vlakken uit (met apparatuur van het David Back Concept), en een maximale cardiopulmonale fietsinspanningstest (n = 25). De mobiliteits- en krachtgegevens werden vergeleken met gezonde referentiewaarden. Voor de beoordeling van normaliteit werden afkapwaarden voor de klinische interpretatie van cardiopulmonale inspanningstesten gebruikt. Patiënten werden vergeleken op basis van radiografische betrokkenheid en symptoomduur.

Resultaten Zowel kracht (P ≤ 0,02) als mobiliteit (P ≤ 0,001) waren bij de patiënten met axSpA significant lager dan bij de referentiegroep. De krachttekorten waren vergelijkbaar tussen de radiografische en niet-radiografische groep (P > 0,05, behalve voor rompextensie [P = 0,03]), terwijl de mobiliteit grotere tekorten liet zien in de radiografische groep (cervicale extensie [P = 0,02] en rotatie [P = 0,01], en rompextensie [P = 0,03] en rotatie [P = 0,03]), ongeacht de symptoomduur. Symptoomduur had eveneens een positief effect op de zuurstofpols (P = 0,03), de relatieve anaerobe drempel (P = 0,02) en de aerobe capaciteit (P = 0,02).

Conclusie Bij patiënten met axSpA is de kracht sterker aangetast dan de mobiliteit, vergeleken met gezonde controlepersonen. Ook is vooral de metabole component van de aerobe capaciteit verminderd, wat de cardiopulmonale fitheid beïnvloedt. Deze bevindingen wijzen erop dat toekomstige gepersonaliseerde oefenprogramma’s voor patiënten met axSpA naast kracht- en mobiliteitstraining ook oefeningen voor cardiopulmonale fitheid moeten bevatten.

Bron: De Mits S, Willems T, Calders P, Danneels L, Varkas G, Van den Bosch F, Elewaut D, Carron P. Patient-tailored training programme on cardiorespiratory fitness, trunk strength and mobility leads to significantly better outcomes in individuals with axial spondyloarthritis. RMD Open, december 2025. PMID: 41475840. DOI: 10.1136/rmdopen-2025-006039 · PubMed